Pieśń przymierza ekosystemu TarDigRada
Mrs. Tardigrada Resilience
„Osiem i jeden krok do dobrostanu”
Pieśń łączy uczestników ekosystemu wokół wspólnego rytmu: słuchaj, ucz się, oszczędzaj, przywracaj, dziel się, sprawdzaj, odnawiaj, połącz, działaj. Tekst jest gotowy do muzycznego opracowania.
Tekst i koncepcja — Ada Margo. Wersja dostępna w języku polskim.
Konkurs otwarty
Skomponuj muzykę do pieśni przymierza TarDigRada
Zapraszamy kompozytorów, zespoły, chóry, szkoły muzyczne i twórców niezależnych do nadania pieśni brzmienia. Zwycięska kompozycja stanie się oficjalną muzyką ekosystemu TarDigRada.ai.
Zakres
Kompozycja muzyczna do pełnego tekstu pieśni: melodia, aranżacja, wersja wokalna z chórem.
Materiał zgłoszenia
Nagranie demo, zapis nutowy lub plik projektu oraz krótki opis koncepcji brzmienia.
Kryteria oceny
Zgodność z rytmem tekstu, siła refrenu, wykonalność chóralna i śpiewalność w grupie.
Prawa i uznanie
Autorstwo tekstu: Ada Margo. Kompozytor zachowuje autorstwo muzyki i udziela licencji na użycie w ekosystemie.
Termin, formularz zgłoszeń, skład jury i pełny regulamin ogłaszamy na tej stronie. Do tego czasu zgłoszenia przyjmujemy poprzez kontakt z Opiekunem Ekosystemu.
Pełny tekst pieśni
Zwrotka 1
W kropli wody, w miękkim mchu, mała dama tuli puls.
Osiem łapek, cały świat, życie starsze od tych map.
Gdy nadchodzi trudny czas, zwalnia rytm i chroni żar.
A gdy deszcz obudzi świt, wraca w obieg, żeby żyć.
Przedrefren
Polsko, spójrz — u twoich stóp małe życie wskazuje ruch.
Bierz od niesporczaka siłę zmian, od dębu korzeń, który trwa.
Refren
Mrs. Tardigrada, naucz nas, jak po zimie zakwitnąć jeszcze raz.
Różne głosy, jeden wspólny dom, każdy wnosi siłę, każdy ma swój ton.
W wielości jedność — wspólny plon, w jedności wielość — mocny trzon.
Polsko, połącz dłonie, połącz brzeg, niech współpraca nada zmianie bieg.
Od człowieka po tętniące miasta — między nami odporność wzrasta.
Zwrotka 2
Słońce z dachów zasila dom, wiatr dopisuje własny prąd.
Chcesz do źródła? Wybierz szlak, czasem pod prąd prowadzi znak.
Sieć Polaków łączy moc, magazyny strzegą jej co noc.
Deszcz zostaje blisko pól, drzewa chłodzą miejski bruk.
To, co służyło, wraca znów, w nowych rękach znajdzie ruch.
Ziarnko piasku, ziarnko znów — wydma rośnie u twych stóp.
Przedrefren
Każdy region własny dar wnosi w jeden żywy świat.
Gdy gdzieś słabnie życia bieg, drugi brzeg podaje tlen.
QLand to Poland, CoolLand to Poland! Pomysł spotyka wiedzę, czyn — wspólne jutro tworzy się dziś.
Refren
Mrs. Tardigrada, naucz nas, jak po zimie zakwitnąć jeszcze raz.
Różne głosy, jeden wspólny dom, każdy wnosi siłę, każdy ma swój ton.
W wielości jedność — wspólny plon, w jedności wielość — mocny trzon.
Europo, połącz dłonie, połącz brzeg, niech współpraca nada zmianie bieg.
Jak ziarna piasku razem twórzmy ląd, zmieńmy krajobraz siłą naszych rąk.
Zwrotka 3
W szkole ogród, warsztat, stół, młody pomysł, starszy druh.
Ktoś naprawia, ktoś zna kod, razem robią pierwszy krok.
Między pokoleniami kładka, doświadczenie z iskrą swata.
Jedni pamięć, drudzy lot — z tego rośnie nowy most.
Firma dzieli wiedzę, czas, zysk zasila wspólny las.
Dobra praca, godny dom — gospodarka łapie zdrowy ton.
W wielości jedność — wspólny plon, w jedności wielość — mocny trzon.
Most — ciszej, potem narastająco
Najpierw sprawdźmy mały krok, zmierzmy wodę, ciepło, plon.
W cyfrowym świecie ćwiczmy zmianę, w życiu sprawdźmy to, co zaplanowane.
Daj człowiekowi oddech, czas, organizacjom przestrzeń zmian.
Niech odpoczynek chroni żar, regeneracja niesie nas.
NeoGeneracja — polska racja stanu. Od pomysłu, przez współpracę, do wspólnego dobrostanu.
Wiedziałam, że zakiełkuje, gdy damy szansę ziarnu.
Uhu, uhu — już rośniemy, krok po kroku, razem, w działaniu!
Osiem i jeden krok — głos i chór
Pierwszy — słuchaj! Usłysz wspólny puls.
Drugi — ucz się! Wiedzę zamień w ruch.
Trzeci — oszczędzaj! Zachowaj życia dar.
Czwarty — przywracaj! Niech materia krąży w świat.
Piąty — dziel się! Miłość mnoży się.
Szósty — sprawdzaj! Dokąd niesie bieg.
Siódmy — odnawiaj! Daj odetchnąć nam.
Ósmy — połącz! Z wielu głosów wspólny plan.
Dziewiąty — działaj! Dalej razem — my!
Dobrostan ma nasze ręce. Dobrostan zaczyna się dziś!
Finałowy refren — wszyscy
Mrs. Tardigrada, ruszaj z nami w świat, osiem łapek, dziewięć kroków, milion szans.
Różne głosy, jeden wspólny dom, każdy wnosi siłę, każdy ma swój ton.
W wielości jedność — wspólny plon, w jedności wielość — mocny trzon.
Europo, splećmy wiedzę, troskę, moc, ziemię, wodę, czystą energię, wspólny głos.
Od człowieka po tętniące miasta — między nami odporność wzrasta!
Proste procedury, przestrzeń na kreację, kompetencje niech wspierają demokrację.
Każdy głos ma wartość, wiedza daje ster, dobrostan wyznacza nasz wspólny cel.
Outro — szept, stopniowo przechodzący w rytmiczny chór
W kropli wody budzi się małe życie, wielki sens.
Ty podajesz rękę mi. Cały system łapie rytm.
Osiem łapek. Jeszcze krok. Dobrostanowi nadaj tok.
Od niesporczaka odporność mamy, jak bobry wspólnie stawiamy tamy.
Chór — mocno, z energią
Nie tylko przetrwamy, od teraz działamy, odrastamy, system thinking w czyn zmieniamy!
Każdy inny, razem gramy, wspólny dobrostan pomnażamy!
Bo Tar to jest Dar. Tardi to jest Dar Di. TarDigRada to jest Polska gwardia.
Jak niesporczak Tardigarda to pogarda wojny.
Konar płonie, oligarchio, Twe libido — koniec.
Tekst, koncepcja i autorstwo — Ada Margo